Роцефин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению роцефина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка роцефина, взаимодействие с другими лекарствами, применение роцефина (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Роцефин
Международное название: Цефтриаксон
Лекарственная форма: Порошок для внутримышечных инъекций 500 мг, 1 г в комплекте с растворителем (1% раствором лидокаина для инъекций)
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D D Цефалоспорины третьего поколения
Фарм. группа:
Бета-лактамные антибактериальные препараты прочие. Цефалоспорины третьего поколения. Код АТС J01DD04
Условия хранения:
Хранить в оригинальной упаковке при температуре не выше 30 оС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Порошок от белого до желтовато-оранжевого цвета. Восстановленный раствор: прозрачная жидкость от зеленовато-желтого до оранжево-желтого цвета. Растворитель: прозрачный бесцветный раствор.

Состав роцефина в порошке

Активное вещество роцефина

Один флакон содержит: цефтриаксона натриевой соли 0.5966 г, 1.193 г (эквивалентно цефтриаксону соответственно 0.50 г, 1 г)

Растворитель: 1 мл раствора содержит активного вещества – лидокаина гидрохлорида 10.66 мг (эквивалентно лидокаину 10.0 мг)
Бір құтының ішінде белсенді зат – 0.5966 г, 1.193 г цефтриаксонның натрий тұзы (тиісінше 0.50 г, 1 г цефтриаксонға баламалы)

Вспомогательные вещества в роцефине

Растворитель: вода для инъекций.

Показания к применению порошка роцефина

Инфекции, вызванные чувствительными к препарату Роцефин возбудителями:
  • сепсис
  • менингит
  • диссеминированная болезнь Лайма (ранние и поздние стадии заболевания)
  • инфекции органов брюшной полости (перитонит, инфекции желчевыводящих путей и желудочно-кишечного тракта)
  • инфекции костей, суставов, мягких тканей, кожи, раневые инфекции
  • инфекции у пациентов с ослабленным иммунитетом
  • инфекции почек и мочевыводящих путей
  • инфекции дыхательных путей, особенно пневмония, инфекции ЛОР-органов
  • генитальные инфекции, включая гонорею
  • предоперационная профилактика инфекционных осложнений.
Роцефин препаратына сезімтал қоздырғыштардан туындаған жұқпалар:
  • сепсис
  • менингит
  • диссеминацияланған Лайм ауруы (аурудың ерте және кешеуілдеген сатылары)
  • іш қуысы органдарының жұқпалары (перитонит, өт айдау жолы мен асқазан-ішек жолының жұқпалары)
  • сүйектердің, буындардың, жұмсақ тіндердің, терінің жұқпалары, жарақаттық жұқпалар
  • иммунитеті әлсіреген емделушілердегі жұқпалар
  • бүйрек пен несеп шығару жолдарының жұқпалары
  • тыныс жолдарының жұқпалары, әсіресе, пневмония, ЛОР-мүшелерінің жұқпалары
  • созды қоса жыныс мүшелерінің жұқпалары
  • жұқпалық асқынуды операцияға дейінгі алдын алу

Противопоказания роцефина в порошке

  • повышенная чувствительность к цефалоспоринам и пенициллинам
  • повышенная чувствительность к растворителю – лидокаину
  • гипербилирубинемия у новорожденных и недоношенных (цефтриаксон может вытеснять билирубин из связи с сывороточным альбумином, повышая риск развития билирубиновой энцефалопатии у таких пациентов)
  • новорожденные (≤28 дней), которым уже назначено или предполагается внутривенное лечение кальцийсодержащими растворами, включая продолжительные кальцийсодержащие инфузии, например, при парентеральном питании, из-за риска образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона
  • цефалоспориндерге және пенициллиндерге жоғары сезімталдық
  • еріткіш – лидокаинге жоғары сезімталдық
  • жаңа туған және шала туған балаларда гипербилирубинемия (мұндай емделушілерде роцефин билирубин энцефалопатиясының даму қаупін арттырып, сарысу альбуминімен байланысудан билирубинді ығыстыруы мүмкін).
  • мысалы роцефиннің кальцийлік тұздары преципитаттарының түзілу қаупінен парентеральді тамақтандыру кезінде оларға ұзақ уақыт кальцийден тұратын инфузияларды қоса, кальцийден тұратын ерітінділермен көктамырішілік емдеу тағайындалған немесе болжанатын (≤28 күнге дейінгі) жаңа туған сәбилер.

Побочные действия порошка роцефина

  • экзантема, аллергический дерматит, зуд, уртикарная сыпь, отеки
  • неоформленный стул или диарея, тошнота, рвота, стоматит, глоссит, преципитация кальциевых солей цефтриаксона в желчном пузыре, увеличение уровней ферментов печени
  • эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитическая анемия, тромбоцитопения
  • головная боль, головокружение
  • олигурия, увеличение уровня креатинина плазмы
  • лихорадка, озноб, анафилактические реакции
  • генитальный микоз
Взаимодействие с ионами кальция

Описаны отдельные фатальные случаи образования преципитатов в легких и почках по результатам исследования аутопсии у новорожденных, получавших Роцефин и кальцийсодержащие растворы. При этом в отдельных случаях был использован один венозный доступ, и образование преципитатов наблюдалось непосредственно в системе для внутривенного введения. Также описан, как минимум, один случай со смертельным исходом, при различных венозных доступах и в различное время введения препарата Роцефин и кальций-содержащих растворов. При этом по результатам исследования аутопсии у данного новорожденного преципитаты не были обнаружены. Подобные случаи наблюдались только у новорожденных.

Сообщалось о спорадических случаях агранулоцитоза (< 500/мл), большая часть из них наблюдалась после 10 дней лечения и на фоне назначения суммарных доз более 20 г.

Сообщалось о спорадических случаях серьезных реакций (мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидерамльный некролиз (синдром Лайелла)).

Описаны очень редкие случаи псевдомембранозного колита (<0.01%) и нарушений свертываемости крови, а также образования конкрементов в почках, главным образом, у детей старше 3 лет, получавших либо большие суточные дозы препарата (более 80 мг/кг в сутки), либо кумулятивные дозы более 10 г, а также имевших дополнительные факторы риска (ограничение потребления жидкости, постельный режим и т.д.). Образование конкрементов в почках может протекать бессимптомно или проявляться клинически, может приводить к почечной недостаточности. Данное нежелательное явление носит обратимый характер и исчезает после прекращения терапии препаратом Роцефин.

Внутримышечная инъекция без применения лидокаина болезненна.

В редких случаях при лечении препаратом Роцефин у больных могут отмечаться ложноположительные результаты пробы Кумбса. Как и другие антибиотики, Роцефин может давать ложноположительный результат пробы на галактоземию. Ложноположительные результаты могут быть получены и при определении глюкозы в моче неферментными методами, поэтому в ходе терапии препаратом Роцефин глюкозурию при необходимости нужно определять только ферментным методом.
  • экзантема, аллергиялық дерматит, қышу, уртикарлық бөртпе, ісіну
  • сұйық нәжіс және диарея, жүрек айну, құсу, стоматит, глоссит, өт қабындағы кальций тұздарының преципитациясы, бауыр ферменттері деңгейлерінің ұлғаюы
  • эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитикалық анемия, тромбоцитопения
  • бас ауыру, бас айналу
  • олигурия, плазманың креатинині деңгейінің ұлғаюы
  • қызба, қалтырау, анафилактикалық реакциялар
  • жыныс мүшелерінің микозы
Кальций иондарымен өзара әрекеті

Роцефин және құрамында кальций бар ерітінділер алатын жаңа туған сәбилерде аутопсия зерттеулерінің нәтижелері бойынша өкпесі мен бүйректерінде преципитаттардың түзілуінің жекелеген фаталдық оқиғалар сипатталған. Сонымен бірге жекелеген оқиғаларда бір көктамырға енгізу мүмкіндігі қолданылды және преципитаттардың түзілуі көктамырішілік енгізу үшін жүйеде тікелей бақыланды. Сондай-ақ әртүрлі көктамырға енгізу мүмкіндіктері кезінде және әртүрлі уақытта Роцефин препараты мен кальцийдан тұратын ерітінділерді енгізу кезінде ең аз дегенде өлімге әкелген бір оқиға сипатталған. Сонымен бірге аталған жаңа туған сәбиде аутопсия зерттеуінің нәтижелері бойынша преципитаттар анықталмады. Ұқсас оқиғалар тек жаңа туған сәбилерде ғана байқалған.

Агранулоцитоздың (< 500/мл) кездейсоқ оқиғалары туралы хабарланды, олардың көп бөлігі 10 күн емдеуден кейін және 20 г-мнан астам жиынтық дозаларды тағайындау аясында байқалған.

Салмақты реакциялардың (мультиформалық эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидерамалық некролиз (Лайелл синдромы)) кездейсоқ оқиғалары туралы хабарланды.

Ең алдымен, препараттың (тәулігіне 80 мг/кг-нан астам) үлкен тәуліктік дозаларын немесе кумулятивті дозаларды 10 г-мнан астам кумулятивті дозаларды алатын, сондай-ақ қауіптің қосымша факторлары (сұйықтық ішуді шектеу, төсекте жату режимі және т.б.) бар 3 жастан асқан балаларда жалғанжарғақшалы колиттің (<0.01%) және қанның ұйығыштығының бұзылуының, сондай-ақ бүйректерде конкременттердің түзілуінің өте сирек оқиғалары сипатталған.

Бүйректерде конкременттердің түзілуі симптомсыз өтуі немесе клиникалық байқалуы мүмкін, бүйрек жетіспеушілігіне әкелуі мүмкін.

Аталған жағымсыз құбылыс қайтымды сипат алады және Роцефин препаратымен емдеу тоқтатылғаннан кейін жойылады.

Лидокаинды қолданбай бұлшықетішілік енгізу ауыртады.

Роцефин препаратымен емдеу кезінде сирек жағдайларда науқастарда Кумбс сынамасының жалғаноң нәтижелері байқалуы мүмкін. Басқа антибиотиктер сияқты, Роцефин галактоземияға сынаманың жалғаноң нәтижесін беруі мүмкін. Жалғаноң нәтижелер ферментті емес әдістермен несепте глюкозаны анықтау кезінде де алынуы мүмкін, сондықтан Роцефин препаратымен емдеу барысында глюкозурияны қажет болған кезде ферментті әдіспен ғана анықтау керек.

Особые указания к применению

Как и при применении других цефалоспоринов, были зарегистрированы анафилактические реакции, в том числе со смертельным исходом, даже в случаях, когда у пациента не было аллергических реакций в анамнезе.

Как и при применении других цефалоспоринов, при лечении препаратом Роцефин возможно развитие аутоиммунной гемолитической анемии. Зарегистрированы случаи тяжелой гемолитической анемии у взрослых и детей, в том числе со смертельным исходом.

При развитии у пациента, находящегося на лечении цефтриаксоном, анемии нельзя исключить диагноз цефалоспорин-ассоциированной анемии и необходимо отменить лечение до выяснения причины.

Как и при применении большинства других антибактериальных препаратов, при лечении цефтриаксоном зарегистрированы случаи развития диареи, вызванной Clostridium difficile (C. difficile), различной тяжести: от легкой диареи до колита со смертельным исходом. Лечение антибактериальными препаратами подавляет нормальную микрофлору толстой кишки и провоцирует рост C. difficile. В свою очередь, C. difficile образует токсины А и B, которые являются факторами патогенеза диареи, вызванной C. difficile. Штаммы С. difficile, гиперпродуцирующие токсины, являются возбудителями инфекций с высоким риском осложнений и смертности, вследствие возможной их устойчивости к антимикробной терапии, лечение же может потребовать колэктомии. Необходимо помнить о возможности развития диареи, вызванной C. difficile, у всех пациентов с диареей после антибиотикотерапии. Необходим тщательный сбор анамнеза, т.к. отмечены случаи возникновения диареи, вызванной C. difficile, спустя более чем 2 месяца после терапии антибиотиками. При подозрении или подтверждении диареи, вызванной C. difficile, возможно потребуется отмена текущей не направленной на С.difficile антибиотикотерапии. В соответствии с клиническими показаниями должно быть назначено соответствующее лечение с введением жидкости и электролитов, белков, антибиотикотерапия в отношении С. difficile, хирургическое лечение.

Как и при лечении другими антибактериальными препаратами, могут развиваться суперинфекции.

У пациентов, получавших Роцефин, описаны редкие случаи изменения протромбинового времени. Пациентам с недостаточностью витамина К (нарушение синтеза, нарушение питания) может потребоваться контроль протромбинового времени во время терапии и назначение витамина К (10 мг/неделю) при увеличении протромбинового времени до начала или во время терапии.

После применения цефтриаксона, обычно в дозах, превышающих стандартные рекомендованные, при ультразвуковом исследовании желчного пузыря выявлялись тени, которые ошибочно принимали за камни. Они представляют собой преципитаты кальциевой соли цефтриаксона, которые исчезают после завершения или прекращения терапии препаратом Роцефин. Подобные изменения редко дают какую-либо симптоматику, но и в таких случаях рекомендуется лишь консервативное лечение. Если эти явления сопровождаются клинической симптоматикой, то решение об отмене препарата оставляется на усмотрение лечащего врача.

Несмотря на наличие данных об образовании внутрисосудистых преципитатов только у новорожденных при применении цефтриаксона и кальцийсодержащих инфузионных растворов или любых других кальцийсодержащих препаратов, Роцефин не следует смешивать или назначать детям и взрослым пациентам одновременно с кальцийсодержащими инфузионными растворами, даже используя различные венозные доступы.

У больных, получавших Роцефин, описаны редкие случаи панкреатита, развивавшегося, возможно, вследствие обструкции желчных путей. У большинства из этих больных уже до этого имелись факторы риска застоя в желчных путях, например, ранее проводившаяся терапия, тяжелые заболевания и полностью парентеральное питание. При этом нельзя исключить пусковую роль, образовавшихся под влиянием препарата Роцефин, преципитатов в желчных путях в развитии панкреатита.

Безопасность и эффективность препарата Роцефин у новорожденных, грудных детей и детей младшего возраста были определены для дозировок, описанных в разделе «Способ применения и дозы». Исследования показали, что подобно другим цефалоспоринам цефтриаксон может вытеснять билирубин из связи с сывороточным альбумином. Роцефин нельзя применять у новорожденных, особенно недоношенных, у которых есть риск развития билирубиновой энцефалопатии.

При длительном лечении следует регулярно проводить полный анализ крови.

Беременность и период лактации
Роцефин проникает через плацентарный барьер. Безопасность применения при беременности не установлена. Роцефин проникает в грудное молоко. При назначении кормящим женщинам следует соблюдать осторожность.

Особенности влияния на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Не влияет.
Басқа цефалоспориндерді қолданғандағы сияқты, тіпті сыртартқысында емделушілерде аллергиялық реакциялар болмаса да, өлімге соқтыратын анафилактикалық реакциялар тіркелген.

Басқа цефалоспориндерді қолданғандағы сияқты, Роцефин препаратымен емдеу кезінде аутоиммунды гемолитикалық анемия дамуы мүмкін. Ересектер мен балаларда ауыр гемолитикалық анемия, соның ішінде өлімге әкелген оқиғалар тіркелген.

Цефтриаксонмен емделіп жүрген емделушілерде анемия дамыған кезде цефалоспорин-ассоциацияланған анемия диагнозын алып тастауға болмайды және себебін анықтағанға дейін емдеуді тоқтату қажет.

Басқа да бактерияға қарсы препараттардың көпшілігін қолданған кездегідей, цефтриаксонмен емдеу кезінде Clostridium difficile (C. difficile) туындаған, ауырлығы әртүрлі: жеңіл диареядан өліммен аяқталатын колитке дейін диареяның даму оқиғалары тіркелген. Бактерияға қарсы препараттармен емдеу тоқ ішектің қалыпты микрофлорасын басады, C. difficile-нің шектен тыс өсуіне алып келеді. Өз кезегінде C. difficile-ден туған диарея патогенезінің факторлары болып табылатын C. difficile А және B уыттарын түзейді. С. difficile штаммдары, шамадан тыс өндіруші уыттар асқынудың және өлімнің жоғары қаупімен жұқпалардың қозғыштары болып табылады, олардың микробқа қарсы емдеуге мүмкін тұрақтылығы салдарынан емдеуде колэктомия талап етілуі мүмкін. Антибиотиктермен емдегеннен кейін диареямен емделушілердің барлығы C. difficile туғызған диареяның даму мүмкіндігі туралы естен шығармауы қажет. Антибиотиктермен емдегеннен кейін 2 айдан астам уақыт өткен соң, C. difficile туғызған диареяның туындау оқиғалары анықталғандықтан, сыртартқыны мұқият жинақтау қажет.

C. Difficile туғызған диареяға күдіктену немесе оны растау кезінде С.difficile антибиотикпен емдеуге бағытталмаған ағымдағыны алып тастау талап етілуі мүмкін. Клиникалық көрсеткіштерге сәйкес сұйықтықтарды және электролиттерді, ақуыздарды енгізумен тиісті емдеу, С. difficile қатысты антибиотикпен емдеу, хирургиялық емдеу тағайындалуы мүмкін.

Басқа бактерияға қарсы препараттармен емдеу кезіндегідей, супержұқпа дамуы мүмкін.

Роцефин алатын емделушілерде протромбин уақытын өзгертудің сирек жағдайлары сипатталған. К витамині жетіспеушілігімен (синтездің бұзылуымен, тамақтанудың бұзылуымен) емделушілерге емдеу уақытында протромбин уақытын бақылау және емдеу басталарға дейін немесе емдеу уақытында протромбин уақытын ұлғайту кезінде К витаминін (аптасына 10 мг) тағайындау талап етілуі мүмкін.

Цефтриаксонды, әдетте ұсынылған стандарттан асатын дозаларда қолданғаннан кейін, өт жолын ультрадыбыстық зерттеу кезінде тас ретінде қате қабылданған көлеңкелер анықталған. Олар Роцефин препаратымен емдеуді аяқтағаннан немесе тоқтатқаннан кейін жоғалатын, цефтриаксонның кальций тұзының преципитаттарын білдіреді. Ұқсас өзгерістер қандай да болсын белгіні сирек береді, бірақ мұндай жағдайларда тек консервативті емдеу ғана ұсынылады. Егер бұл құбылыстар клиникалық симптоматикамен бірге жүрсе, онда препаратты тоқтату туралы шешім шығару емдейтін дәрігердің қарауына қалдырылады.

Цефтриаксонды және құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділерді немесе кез келген құрамында кальций бар препараттарды қолдану кезінде жаңа туған сәбилерде ғана тамырішілік преципитаттардың түзілуі туралы деректердің болуына қарамастан, балалар мен ересек емделушілерге Роцефинді құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділермен, тіпті әртүрлі көктамырға енгізу мүмкіндігін қолданып, бірмезгілде араластыруға немесе тағайындауға болмайды.

Роцефин алатын науқастарда өт жолының тарылуы салдарынан дамуы мүмкін панкреатиттің сирек оқиғалары сипатталған. Бұл науқастардың көпшілігінде өт жолында іркілу қаупінің факторлары бұрын болған, мысалы, бұрын жүргізілген емдеу, ауыр аурулар және толығымен парентеральді тамақтану. Сонымен бірге Роцефин препаратының әсерінен түзілетін, панкреатиттің дамуында өт жолында преципитаттарды іске қосу ролін алып тастауға болмайды.

Жаңа туған, емшектегі және кіші жастағы балаларда Роцефин препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі «Қолдану тәсілдері және дозалар» бөлімінде сипатталған дозалау үшін анықталған. Зерттеулер көрсеткендей, өзге цефалоспориндерге ұқсас цефтриаксон сарысу альбуминімен байланысудан билирубинді ығыстыруы мүмкін. Роцефинді билирубин энцефалопатия даму қаупі бар жаңа туған, әсіресе шала туған балаларға қолдануға болмайды.

Ұзақ емдеу кезінде қанның толық талдауын жүйелі жүргізу керек.

Жүктілік пен лактация кезеңі
Роцефин плацентарлық бөгет арқылы өтеді. Жүктілік кезінде қолдану қауісіздігі белгіленбеген. Роцефин емшек сүтіне енеді. Бала емізетін әйелдерге тағайындау кезінде сақтықты сақтау қажет.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әсер етпейді.

Дозировка и способ применения

Стандартная дозировка

Взрослые и дети старше 12 лет: по 1-2 г один раз в сутки (каждые 24 часа).

В тяжелых случаях или при инфекциях, возбудители которых обладают лишь умеренной чувствительностью к цефтриаксону, суточную дозу можно увеличивать до 4 г.

Продолжительность лечения зависит от течения заболевания. Как и всегда при антибиотикотерапии, введение препарата Роцефин следует продолжать больным еще в течение минимум 48-72 часов после нормализации температуры и подтверждения эрадикации возбудителя.

Комбинированная терапия

Показан синергизм между препаратом Роцефин и аминогликозидами в отношении многих грамотрицательных бактерий. Несмотря на то, что повышенная эффективность таких комбинаций не всегда предсказуема, ее следует иметь в виду при тяжелых, угрожающих жизни инфекциях, таких как обусловленные Pseudomonas aeruginosa. Из-за физической несовместимости цефтриаксона и аминогликозидов их следует вводить раздельно в рекомендованных для них дозах.

У больных с нарушением функции печени нет необходимости уменьшать дозу при условии отсутствия нарушений функции почек.

У больных с нарушением функции почек нет необходимости уменьшать дозу при условии отсутствия нарушений функции печени. Суточная доза препарата Роцефин не должна превышать 2 г лишь в случаях почечной недостаточности с клиренсом креатинина менее 10 мл/мин.

При сочетании тяжелой почечной и печеночной недостаточности следует регулярно определять концентрацию цефтриаксона в плазме и при необходимости корректировать его дозу.

Больным, находящимся на диализе, дополнительного введения препарата после диализа не требуется. Следует, однако, контролировать концентрацию цефтриаксона в сыворотке на предмет возможной коррекции дозы, поскольку скорость выведения у этих больных может снижаться.

Больные пожилого и старческого возраста

Обычные дозы для взрослых, без поправок на возраст.

Дети

Новорожденные, грудные дети и дети младше 12 лет

При назначении препарата Роцефин один раз в сутки рекомендуется придерживаться следующих режимов дозирования: новорожденные (до 14 дней) - 20-50 мг/кг массы тела один раз в сутки. Суточная доза не должна превышать 50 мг/кг массы тела. При определении дозы не нужно делать различия между доношенными и недоношенными детьми.

Роцефин противопоказан новорожденным (≤8 дней), которым уже назначено или предполагается внутривенное лечение кальцийсодержащими растворами, включая продолжительные кальцийсодержащие инфузии, например, при парентеральном питании из-за риска образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона. Новорожденные, грудные дети и дети младшего возраста (с 15 дней до 12 лет): 20-80 мг/кг массы тела один раз в сутки.

Детям с массой тела свыше 50 кг назначают дозы для взрослых.

Менингит

При бактериальном менингите у грудных детей и детей младшего возраста лечение начинают с дозы 100 мг/кг (но не более 4 г) 1 раз в сутки. После идентификации возбудителя и определения его чувствительности дозу можно соответственно уменьшить.

Наилучшие результаты при менингококковом менингите достигались при продолжительности лечения в 4 дня, при менингите, вызванном Haemophilus influenzae - 6 дней, Streptococcus pneumoniae - 7 дней.

Болезнь Лайма

50 мг/кг (высшая суточная доза - 2 г) взрослым и детям один раз в сутки в течение 14 дней.

Гонорея (вызванная пенициллиназообразующими и пенициллиназо-необразующими штаммами)

Однократное внутримышечное введение 250 мг препарата Роцефин.

Профилактика послеоперационных инфекций

В зависимости от степени инфекционного риска вводится 1-2 г препарата Роцефин однократно за 30-90 мин до начала операции. При операциях на толстой и прямой кишке хорошо зарекомендовало себя одновременное введение препарата Роцефин и одного из 5-нитроимидазолов, например, орнидазола.

Введение

Общим правилом должно быть использование растворов сразу после приготовления.

Приготовленные растворы сохраняют свою физическую и химическую стабильность в течение 6 часов при комнатной температуре (или в течение 24 часов при температуре 2-8 ºC). В зависимости от концентрации и продолжительности хранения цвет растворов может варьировать от бледно-желтого до янтарного. Окраска раствора не влияет на эффективность или переносимость препарата.

Для внутримышечной инъекции 500 мг препарата Роцефин растворяют в 2 мл, а 1 г - в 3.5 мл 1% раствора лидокаина и вводят глубоко в достаточно большую мышцу (ягодица). Рекомендуется вводить не более 1 г в одну и ту же мышцу.

Раствор, содержащий лидокаин, нельзя вводить внутривенно.

Растворы препарата Роцефин нельзя смешивать или добавлять в растворы, содержащие другие противомикробные препараты или другие растворители, из-за возможной несовместимости.
Стандартты дозалау

Ересектер мен 12 жастан асқан балалар: 1-2 г тәулігіне бір рет (әр 24 сағат сайын).

Ауыр жағдайларда немесе қоздырғыштары цефтриаксонға орташа сезімталдықтағы жұқпаларда, тәуліктік дозасы 4 г-ге дейін ұлғайтылуы мүмкін.

Емдеу ұзақтығы ауру ағымына байланысты. Антибиотиктермен емдеуде қалыптасқандай, науқастарға Роцефин препаратын енгізуді температура қалпына келгеннен және қоздырғыштардың жоқтығын көрсеткеннен кейін, тағы кемінде 48-72 сағат жалғастыру керек.

Біріктірілген ем.

Роцефин препараты мен аминогликозидтер арасында көптеген грамтеріс бактерияларға қатысты синергизм бар. Мұндай біріктірілімдер жоғары тиімділікті үнемі қарастыруы мүмкін еместігіне қарамастан, оны Pseudomonas aeruginosa тудырған ауыр, өмірге қауіпті жұқпалар кезінде ескеру керек. Цефтриаксон мен аминогликозидтер физикалық үйлесімсіз болғандықтан, оларды ұсынылған дозаларында, бөлек-бөлек енгізу керек.

Бауыр қызметі бұзылған науқастарға, егер бүйрек қызметі қалыпты болса, дозасын азайтудың қажеті жоқ.

Бүйрек қызметі бұзылған науқастарға, егер бауыр қызметі қалыпты болса, дозасын азайтудың қажеті жоқ. Кемінде 10 мл/мин креатинин клиренсімен бүйрек жетіспеушілігі жағдайында Роцефин препаратының тәуліктік дозасы 2 г-ден аспауы тиіс.

Бүйрек пен бауырдың ауыр жеткіліксіздігі үйлескен кезде қан плазмасындағы цефтриаксон концентрациясын жүйелі анықтап отыру және қажет болған кезде оың дозасын түзету керек. Диализдегі науқастарға диализден кейін препаратты қосымша енгізу талап етілмейді. Дегенмен, қан сарысуындағы роцефиннің концентрациясын дозасын түзету мүмкіндігіне қарай бақылап отыру керек, өйткені бұл науқастарда шығарылу жылдамдығы төмендеуі мүмкін.

Егде жастағы және қарт науқастар.

Ересектерге жасына қарай түзетусіз, кәдімгі дозалар.

Балалар.

Жаңа туған сәбилер, емшектегі балалар және 12 жасқа дейінгі балалар

Роцефин препаратын тәулігіне 1 рет тағайындау кезінде мынадай дозалау режимдерін ұстануға кеңес беріледі: Жаңа туған сәбилер (14 күнге дейінгі) - 20-50 мг/кг дене салмағына тәулігіне бір рет. Тәуліктік дозасы дене салмағына 50 мг/кг-ден аспауы тиіс. Күні жетіп туған және шала туған сәбилер үшін дозасын белгілеуде айырмашылық жоқ.

Роцефин, мысалы роцефиннің кальцийлік тұздары преципитаттарының түзілу қаупінен парентеральді тамақтандыру кезінде оларға ұзақ уақыт кальцийден тұратын инфузияларды қоса, құрамында кальций бар ерітінділермен көктамырішілік емдеу тағайындалған немесе болжанатын (≤8 күнге дейінгі) жаңа туған сәбилерге тағайындалмайды.

Жаңа туған сәбилер, емшектегі балалар және (15 күннен 12 жасқа дейінгі) балаларға: 20-80 мг/кг дене салмағына тәулігіне бір рет.

Дене салмағы 50 кг-нан артық балаларға ересектерге арналған дозаны тағайындайды.

Менингит

Емшектегі балалар мен кіші жастағы балалардағы бактериялық менингитте тәулігіне 1 рет 100 мг/кг (аптасына 4г-нан асырмай) дозасынан бастайды. Қоздырғышы айқындалған, ал оның сезімталдығы анықталған бойда, сәйкесінше дозасын азайтуға болады.

Менингококктық менингитте ең үздік нәтижелерге емдеу ұзақтығы 4 күнде, Haemophilus influenzae – туындатқан менингит 6 күнде, Streptococcus pneumoniae туындатқан менингит кезінде - 7 күнде қол жеткізілген.

Лайм ауруы

Ересектер мен балаларға  14 күн бойы тәулігіне бір рет 50 мг/кг (ең жоғары тәуліктік дозасы  2 г).
Соз (пенициллиназа өндіруші және өндірмейтін штаммдармен туындаған).

Роцефин препаратын бір реттік 250мг дозада бұлшықет ішіне енгізу.

Операциядан кейінгі жұқпалардың алдын-алу

Жұқпалану қаупінің дәрежесіне тәуелді, операция басталғанға дейін 30-90 минут бұрын Роцефин препаратының бір реттік 1-2 г дозасы енгізіледі. Тоқ және тік ішектегі операцияларда Роцефин препараты мен 5 нитромидазолдың біреуін, мысалы, орнидазолды бір мезгілде енгізу жақсы көрсетті.

Енгізу

Жалпы ереже бойынша, ерітінділерді дайындағаннан кейін бірден пайдалану керек.

Дайындалған ерітінділер бөлме температурасында 6 сағат бойы (немесе 2-8С температурада 24 сағаттың ішінде) өзінің физикалық және химиялық тұрақтылығын сақтайды. Концентрациясына және сақтау ұзақтығына байланысты ерітінділердің түсі бозғылт-сарыдан янтарь түстеске дейін өзгеріп тұрады. Ерітіндінің түсі препараттың тиімділігі мен көтерімділігіне әсер етпейді.

Бұлшықетішілік инъекция үшін Роцефин препаратының 500 мг-мын 2 мл-де, 1г-мын 1% лидокаин ерітіндісінің 3,5 мл-нде ерітеді және жеткілікті үлкен бұлшықетке (бөксеге) терең енгізеді. Бір бөксеге 1 г-мнан асырмай енгізу ұсынылады.

Құрамында лидокаин бар ерітіндіні көктамыр ішіне енгізуге болмайды.

Роцефин препаратының ерітінділерін үйлеспеу мүмкіндігінен өзге микробқа қарсы препараттардан және өзге еріткіштерден тұратын ерітінділерге араластыруға немесе қосуға болмайды.

Взаимодействие с лекарствами

При одновременном применении больших доз препарата Роцефин и «петлевых» диуретиков (например, фуросемида), нарушений функции почек не наблюдалось. Указаний на то, что Роцефин увеличивает нефротоксичность аминогликозидов, нет. Употребление алкоголя после введения препарата Роцефин не сопровождалось дисульфирамоподобной реакцией.

Цефтриаксон не содержит N-метилтиотетразольной группы, которая могла бы вызвать непереносимость этанола и кровоточивость, что присуще некоторым другим цефалоспоринам. Пробенецид не влияет на выведение препарата Роцефин.

Бактериостатические антибиотики снижают бактерицидный эффект цефтриаксона.

In vitro был обнаружен антагонизм между хлорамфениколом и цефтриаксоном.

Цефтриаксон фармацевтически несовместим с амсакрином, ванкомицином, флуконазолом и аминогликозидами.
Роцефин препаратының жоғары дозалары мен «тұзақты» диуретиктермен (мысалы, фуросемидпен) бір мезгілде қолданған кезде бүйрек қызметінің бұзылулары байқалмады. Роцефин аминогликозидтердің бүйректегі уыттылығын арттыратыны туралы деректер жоқ. Роцефин препаратын енгізгеннен кейін алкогольді қолдану дисульфирамға ұқсас реакциялар байқалмады.

Цефтриаксонның құрамында кейбір басқа цефалоспориндерге де тән этанолды көтере алмаушылықты және қан кетуді туғызуы мүмкін N-метилтиотетразольдік топ жоқ.

Пробенецид Роцефин препаратының шығарылуына әсер етпейді.

Бактериястатикалық антибиотиктер цефтриаксонның бактерицидтік әсерін төмендетеді.

In vitro хлорамфеникол мен роцефиннің арасында антогонизм анықталған.

Цефтриаксон амсакринмен, ванкомицинмен, флуконазолмен және аминогликозидтермен фармацевтикалық үйлеспейді.

Передозировка роцефиным в порошке

При передозировке гемодиализ и перитонеальный диализ не снизят концентрации препарата. Специфического антидота нет. Лечение – симптоматическое.
Артық дозалану кезінде гемодиализ бен перитонеальді диализ препараттың концентрациясын азайтпайды. Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Емдеу - белгілеріне қарай.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Фармакокинетика цефтриаксона носит нелинейный характер. Все основные фармакокинетические параметры, основанные на общих концентрациях препарата, за исключением периода полувыведения, зависят от дозы.

Максимальная концентрация в плазме после однократного внутримышечного введения 1 г препарата составляет около 81 мг/л и достигается в пределах 2-3 часов после введения. Площади под кривой «концентрация в плазме – время» после внутривенного и внутримышечного введения одинаковы. Это означает, что биодоступность цефтриаксона после внутримышечного введения составляет 100%.

Объем распределения цефтриаксона составляет 7-12 л.

После введения в дозе 1-2 г цефтриаксон хорошо проникает в ткани и жидкости организма. В течение более 24 часов его концентрации намного превышают минимальные подавляющие концентрации для большинства возбудителей инфекций более чем в 60 тканях и жидкостях (в том числе в легких, сердце, желчных путях, печени, миндалинах, среднем ухе и слизистой носа, костях, а также спинномозговой, плевральной и синовиальной жидкостях и секрете предстательной железы).

После внутривенного применения цефтриаксон быстро проникает в спинномозговую жидкость, где бактерицидные концентрации в отношении чувствительных микроорганизмов сохраняются в течение 24 часов. Цефтриаксон обратимо связывается с альбумином, причем степень связывания уменьшается с ростом концентрации, снижаясь, например, с 95% при концентрации в плазме менее 100 мг/л до 85% при концентрации 300 мг/л. Благодаря меньшей концентрации альбумина в тканевой жидкости, доля свободного цефтриаксона в ней выше, чем в плазме.

Цефтриаксон проникает через воспаленные мозговые оболочки у детей, в том числе новорожденных. Через 24 часа после внутривенного введения в дозах 50-100 мг/кг массы тела (новорожденным и грудным детям, соответственно) концентрации цефтриаксона в спинномозговой жидкости превышают 1.4 мг/л. Максимальная концентрация в спинномозговой жидкости достигается примерно через 4 часа после внутривенного введения и составляет, в среднем, 18 мг/л. При бактериальном менингите средняя концентрация цефтриаксона в спинномозговой жидкости составляет 17% от концентрации в плазме, при асептическом менингите - 4%. У взрослых больных менингитом через 2-24 часа, после введения дозы 50 мг/кг массы тела, концентрации цефтриаксона в спинномозговой жидкости во много раз превосходят минимальные подавляющие концентрации для самых распространенных возбудителей менингита.

Цефтриаксон проходит через плацентарный барьер и в малых концентрациях попадает в грудное молоко.

Цефтриаксон не подвергается системному метаболизму, а превращается в неактивные метаболиты под воздействием кишечной микрофлоры.

Общий плазменный клиренс цефтриаксона составляет 10-22 мл/мин. Почечный клиренс равняется 5-12 мл/мин. 50-60% цефтриаксона выводится в неизмененном виде с мочой, а 40-50% - в неизмененном виде с желчью. Период полувыведения цефтриаксона составляет у взрослых около 8 часов.

Фармакокинетика у особых групп пациентов

У больных с нарушением функции почек или печени фармакокинетика цефтриаксона изменяется незначительно, отмечается лишь небольшое увеличение периода полувыведения. Если нарушена только функция почек, возрастает выведение с желчью, если нарушена только функция печени, возрастает выведение через почки.

Пациенты старше 75 лет
У лиц старше 75 лет период полувыведения цефтриаксона, в среднем, в два или в три раза больше, чем у взрослых молодого возраста.

Дети
У новорожденных детей около70% дозы выводится через почки. У грудных детей в первые 8 дней жизни, в среднем, в два или в три раза больше, чем у взрослых.
Цефтриаксон фармакокинетикасының дозаға байланысты емес сипаты бар. Препараттың жалпы концентрациясына негізделген барлық негізгі фармакокинетикалық көрсеткіштері, жартылай шығарылу кезеңін қоспағанда, дозасына тәуелді.

Қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясы 1 г препаратты бұлшықет ішіне бір рет енгізгеннен кейін 81 мг/л жуықты құрайды және енгізілгеннен кейін 2-3 сағатта жетеді. Көктамыр ішіне және бұлшықет ішіне енгізгеннен кейінгі «Қан плазмасындағы концентрациясы–уақыт» қисығы астындағы ауданы бірдей. Бұл бұлшықет ішіне енгізгеннен кейінгі цефтриаксонның биожетімділігі 100% құрайтынын көрсетеді.

Цефтриаксонның таралу көлемі 7-12 л тең болады.

1-2 г дозада енгізгеннен кейін цефтриаксон организмнің тіндері мен сұйықтықтарына жақсы өтеді. 24 сағаттан астам уақыт бойы оның концентрацияларынан көптеген жұқпа қоздырғыштарының (соның ішінде өкпенің, жүрек, өт жолдарының, бауырдың, таңдай бездеріндегі, ортаңғы құлақ пен мұрынның шырышты қабығындағы, сүйектердегі, сондай-ақ жұлын, плевра және синовиальді сұйықтықтарда және қуық асты безі сөлінісіндегі) төменгі бәсеңдетуші концентрацияларынан асып түседі.

Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін цефтриаксон жұлын сұйықтығына тез өтеді, онда сезімтал микроорганизмдерге қатысты бактерицидтік концентрациялары 24 сағат бойы сақталады. Цефтриаксонның альбуминмен, байланысу дәрежесі концентрациясы артқан сайын төмендейді, мысалы плазмадағы 100 мг/л аз концентрациясы 95%-дан және концентрациясы 300 мг/л болғанда 85%-ға дейін төмендей отырып, қайтымды байланысады. Альбуминнің тін сұйықтығындағы концентрациясы азғантай болғандықтан, ондағы бос роцефиннің үлесі қан плазмасындағысынан жоғарырақ.

Цефтриаксон балаларда, соның ішінде жаңа туған сәбилерде қабынған ми қабықтары арқылы өтеді. Цефтриаксонды (сәйкесінше жаңа туған сәбилер мен емшектегі балаларға) дене салмағына қарай 50-100 мг/кг дозаларда көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 24 сағаттан соң цефтриаксонның жұлын сұйықтығындағы концентрациялары 1.4 мг/л-ден асады. Жұлын сұйықтығындағы ең жоғарғы концентрациясына көктамыр ішіне енгізгеннен кейін шамамен 4 сағаттан соң жетеді және орташа алғанда 18 мг/л құрайды. Бактериялық менингитте цефтриаксонның жұлын-ми сұйықтығындағы орташа концентрациясы қан плазмасындағы концентрациясының 17%-ын, асептикалық менингитте - 4% құрайды. Менингитпен ауыратын ересек науқастарда дене салмағына 50 мг/кг дозасын енгізгеннен кейін 2-24 сағаттан соң, роцефиннің жұлын сұйықтығындағы концентрациясы өте кең таралған менингит қоздырғыштарының ең төменгі тежегіш концентрацияларынан бірнеше есе артық.

Цефтриаксон плацентарлық бөгет арқылы өтеді және азғантай концентрацияларында емшек сүтіне енеді.
Цефтриаксон жүйелік метаболизмге ұшырамайды, ал ішек флорасының әсерінен белсенді емес метаболиттерге айналады.

Цефтриаксонның жалпы плазмалық клиренсі 10-22 мл/минутты құрайды. Бүйрек клиренсі 5-12 мл/минутқа тең. Цефтриаксонның 50-60%-ы өзгеріссіз күйде несеппен және 40-50%-ы – өзгеріссіз күйде өтпен шығарылады. Цефтриаксонның жартылай шығарылу кезеңі ересектерде 8 сағатқа жуықты құрайды.

Емделушілердің ерекше топтарындағы фармакокинетикасы

Бүйрек немесе бауыр қызметі бұзылған науқастарда Цефтриаксонның фармакокинетикасы болмашы өзгереді, жартылай шығарылу кезеңінің тек азғана ұлғаюы байқалады. Егер тек бүйрек қызметі бұзылған болса, өтпен шығарылуы артады, егер бауыр қызметі бұзылған болса, бүйрекпен шығарылуы артады.

75 жастан асқан емделушілер
75 жастан асқан тұлғаларда роцефиннің жартылай шығарылу кезеңі, орташа алғанда, жасырақ ересектерге қарағанда екі немесе үш есе көп.

Балалар
Жаңа туған сәбилерде бүйрек арқылы дозасының 70% шығарылады. Емшектегі балаларда өмірінің бастапқы 8 күнінде, орташа алғанда, ересектерге қарағанда екі немесе үш есе көп.

Фармакодинамика

Бактерицидная активность цефтриаксона обусловлена подавлением синтеза клеточных мембран. In vitro цефтриаксон обладает широким спектром действия в отношении грамотрицательных и грамположительных микроорганизмов. Высокоустойчив к большинству β-лактамаз (как пенициллиназ, так и цефалоспориназ), вырабатываемых грамположительными и грамотрицательными бактериями.

Цефтриаксон обычно активен в отношении следующих микроорганизмов:

Грамположительные аэробы:
Staphylococcus aureus (метициллиночувствительный), Staphylococci coagulase-negative, Streptococcus pyogenes (ß-гемолитический, группы A), Streptococcus agalactiae (ß-гемолитический, группы B), ß-гемолитические стрептококки (группы ни А, ни В), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Примечание. Метициллиноустойчивые Staphylococcus spp.резистентны к цефалоспоринам, в том числе к цефтриаксону. Как правило, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium и Listeria monocytogenes также устойчивы.

Грамотрицательные аэробы:
Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (главным образом, A. baumanii)*, Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкалигеноподобные бактерии, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (включая C. amalonaticus), Citrobacter freundii*, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (прочие)*, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae**, Moraxella catarrhalis (ранее Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (прочие), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri*, Proteus vulgaris*, Pseudomonas fluorescens*, Pseudomonas spp. (прочие)*, Providentia rettgeri*, Providentia spp. (прочие), Salmonella typhi, Salmonella spp. (нетифоидные), Serratia marcescens*, Serratia spp. (прочие)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (прочие).

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону, главным образом, вследствие образования лактамаз, кодируемых хромосомами.

** Некоторые изоляты этих видов устойчивы вследствие образования целого ряда плазмидо-опосредованных лактамаз.

Примечание. Многие штаммы вышеуказанных микроорганизмов, полирезистентные к другим антибиотикам, таким, как аминопенициллины и уреидопенициллины, цефалоспорины первого и второго поколения и аминогликозиды, чувствительны к цефтриаксону.

Treponema pallidum чувствительна к цефтриаксону in vitro и в экспериментах на животных. Клинические испытания показывают, что цефтриаксон обладает хорошей эффективностью в отношении первичного и вторичного сифилиса. За очень небольшими исключениями, клинические изоляты P. aeruginosa устойчивы к цефтриаксону.

Анаэробы:
Bacteroides spp. (желчечувствительные)*, Clostridium spp. (за исключением C. difficile), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (прочие), Gaffkia anaerobica (ранее Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону из-за образования β-лактамаз.

Примечание. Многие штаммы β-лактамазообразующих Bacteroides spp. (в частности, B. fragilis) устойчивы. Устойчив и Clostridium difficile.
Цефтриаксонның бактерицидтік белсенділігі жасуша жарғақшаларының синтезін бәсеңдетуге негізделген. Цефтриаксон in vitro грамтеріс және грамоң микрооганизмдерге қарағанда әсердің кең спектріне ие. Грамоң және грамтеріс бактериялармен өндірілетін b-лактамазаларының (пенициллиназалар сияқты, цефалоспориналарға да) көпшілігіне өте жоғары төзімді. Цефтриаксон келесі микроорганизмдерге қарағанда әдетте белсенді:

Грамоң аэробтар:
Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал), Staphylococci coagulase-negative, Streptococcus pyogenes (ß-гемолитикалық, А тобы), Streptococcus agalactiae (ß-гемолитикалық, В тобы), ß-гемолитикалық стрептококктар (А тобы да, В тобы да емес), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Ескерту. Метициллинге төзімді Staphylococcus spp. цефалоспориндерге, соның ішінде цефтриаксонға резистентті. Сондай-ақ, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium және Listeria monocytogenes-те цефтриаксонға төзімді.

Грамтеріс аэробтар:
Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (негізінен, A. baumanii)*, Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкалиген тәрізді бактериялар, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (C. Amalonaticus-ті қоса), Citrobacter freundii*, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (басқалары)*, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae**, Moraxella catarrhalis (бұрынғы аты Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (басқалары), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri*, Proteus vulgaris*, Pseudomonas fluorescens*, Pseudomonas spp. (басқалары)*, Providentia rettgeri*, Providentia spp. (басқалары), Salmonella typhi, Salmonella spp. (нетифоидты), Serratia marcescens*, Serratia spp. (басқалары)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (басқалары).

* Бұл түрлердің кейбір оқшау түрлері негізінен, хромосомалармен кодталған лактамазалардың түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.

** Бұл түрлердің кейбір оқшау түрлері роцефинге лактамазалардың плазманың қатысуымен түзілуі салдарынан төзімді.

Ескерту. Аминопенициллиндер мен уреидопенициллиндер, бірінші және екінші буынның цефалоспориндері, аминогликозидтер сияқты антибиотиктерге төзімділігі бар жоғарыда аталған микроорганизмдер штаммдарының көпшілігі роцефинге де сезімтал болып келеді. Treponema palladium роцефинге in vitro және жануарларға жасалған тәжірибелерде сезімтал. Клиникалық сынақтар роцефиннің бастапқы және салдарлы мерезді емдеуге қатысты жақсы тиімділікке ие екендігін көрсетеді. Кейбір жағдайларда болмаса, P. Aeruginoza-ның клиникалық оқшау түрлері цефтриаксонға төзімді.

Анаэробтар:
Bacteroides spp. (өтке сезімтал)*, Clostridium spp. (C. difficile-ден басқа), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (басқа да), Gaffkia anaerobica (бұрын Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Бұл түрлердің кейбір оқшау түрлері β-лактамазалардың түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.

Ескерту. β-лактамазаны (ішінара B. fragilis) өндіруші Bacteroides spp. штаммдарының көбі төзімді. Clostridium difficile де төзімді.

Упаковка и форма выпуска

Препарат упакован во флакон бесцветного стекла, укупоренный пробкой из бутилкаучука, обжатый алюминиевым колпачком с пластмассовой крышкой. Растворитель залит в ампулу из стекла гидролитического, герметично запаянную. По 1 флакону с препаратом и по 1 ампуле с растворителем вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
Препарат бутилкаучук тығынмен тығындалған, пластмасса қақпақпен алюминий қалпақшаларымен қаусырылған, түссіз шыны құтыға салынған. Еріткіш гидролитикалық әйнектен жасалған, саңылаусыз дәнекерленген ампулаға құйылған. Препараты бар 1 құтыдан және еріткіші бар 1 ампуладан мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.